பெருந்தோட்ட சுகாதார சேவை தேசிய சுகாதார சேவையோடு இணைக்கப்படல் வேண்டும் | தினகரன் வாரமஞ்சரி

பெருந்தோட்ட சுகாதார சேவை தேசிய சுகாதார சேவையோடு இணைக்கப்படல் வேண்டும்

சமகால பொருளாதார நெருக்கடி, அத்தியாவசிய பொருட்கள் விலையேற்றம், உணவு பொருட்கள் தட்டுப்பாடு என பெருந்தோட்ட மக்களும் பாரிய நெருக்கடிக்கு உள்ளாகி இருக்கிறார்கள். ஏலவே இங்கு வறுமை, மந்தபோசனம், சுகாதார சீர்கேட்டினால் ஆரோக்கியமற்ற சூழ்நிலையே நிலவுகிறது. பெருந்தோட்ட சுகாதார நிலைமை பற்றிய பிந்திய தகவல்களை தற்போது பகிர்ந்து கொள்வது உசிதமானது. 

மலையகத்தில் போஷாக்கின்மை என்பது பாரிய பிரச்சினையாக விளங்குகின்றது. ஏனைய சமூகங்களை விட மலையக சமூகம் மந்த போசன பாதிப்பினை வெகுவாகவே அநுபவித்து வருகின்றது. அத்தியாவசிய ஊட்டச்சத்து பற்றாக்குறை நிலவுவதால் முழு சமூகமே இளம் வயதிலேயே முதுமைத் தோற்றத்தை அடைந்து விடுவது சர்வசாதாரணம். இதனால் உள உடல் அபிவிருத்தி என்பது கேள்வி குறியாகின்றது. அத்துடன் சுகாதார மேம்பாடு என்பது முற்றிலுமே தொய்வடைந்து போயுள்ளது.  

 பெருந்தோட்டத்துறை மக்களின் வாழ்வில் அடிப்படை சுகாதார வசதிகள் கூட முறையாக வழங்கப்பட வில்லை. நாட்டில் பிற சமூகங்கள் அனுபவிக்கும் பொது சுகாதார வாய்ப்புகள் தோட்ட மக்களுக்குக் கிடைப்பதில் பல்வேறு சிக்கல்கள் தடைகளே இதற்குக் காரணம். மலையக மக்கள் தமது சகல தேவைகளுக்கும் தோட்ட நிர்வாகங்களையே நம்பியிருக்கின்றார்கள். தோட்ட முகாமைத்துவத்தின் கீழிருந்து முற்றாக விடுபட்டு முக்கிய நீரோட்டத்தில் கலக்கும் சந்தர்ப்பம் இன்னும் வந்தபாடில்லை. 

 பெருந்தோட்டத்துறையை சார்ந்த 50மருத்துவமனைகள் காணப்படுகின்றன. இவற்றுள் 27மருத்துவமனைகள் அரசு பொறுப்பின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன. மொத்தமாக 179பிரசவ விடுதிகள், 266மருந்தகங்களும் இங்கு உள்ளன. ஆனால் தேவையான அளவு மருத்துவர்கள், தாதிகள் இல்லை, மருந்துகள் இல்லை, அம்பியுலன்ஸ் வசதி இல்லாத நிலையில் தோட்ட லொறிகளையே நம்ப வெண்டிய நிலை. சுகாதார வசதிகள் ஏற்படுத்தப்படாத நிலையில் இங்கு நிலவும் வறுமை உச்சமடைந்து செல்கின்றது. வாழ்வாதார பற்றாக்குறையால் போஷhக்கு நிறைந்த உணவு பற்றி நினைத்து பார்க்கவே முடியாதுள்ளது.  

 இன்று மலையகத்திலிருந்து சோகை, மூளைக்காய்ச்சல், கர்ப்பிணி மரணம், சிசு மரணம் அதிகரித்துச் செல்லும் அச்சுறுத்தல் காணப்படுகின்றது. இத்துடன் சிறுவர் மந்தபோசனம் பெரும் பாதிப்பினை உருவாக்கி வருகின்றது. இது நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளிலும் காணப்பட்டாலும் கூட கூடிய பாதிப்பினை அடையும் மாவட்டங்களில் நுவரெலியா மாவட்டமே முதன்மை பெறுகின்றது. இரண்டாம் இடம் மொணராகலை மாவட்டத்துக்கு.  

 குழந்தையின் வளர்ச்சி மட்டத்தின் கணிப்பின் பேரிலேயே மந்தபோசன நிலை மதிப்பிடப்படுகின்றது. 2007ஆம் ஆண்டுக்கான ஆய்வறிக்கையொன்றின்படி நுவரெலியா மாவட்டத்தில் 5வயதுக்குட்பட்ட ஒட்டுமொத்த குழந்தைகளில் 40வீதமானவை வளர்ச்சியின்மை பிரச்சினைக்கு முகம் கொடுத்துள்ளது. 25.3வீத குழந்தைகள் எடைகுறைவுடனும் 10.5வீத குழந்தைகள் உயரத்திற்கேற்ப நிறையின்றியும் காணப்படுவதாக ஊடகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. 

 2000ஆம் ஆண்டில் நிகழ்த்தப்பட்ட ஆய்வொன்றின் மூலம் பெருந்தோட்ட பகுதிகில் வாழ்ந்த 5வயதுக்குட்பட்ட சிறுவர்களில் 34சத வீதமானோர் வளர்ச்சி குன்றியவர்களாக காணப்பட்டார்கள.; நுவரெலியா மாவட்டத்தில் மட்டுமின்றி முழு மலையகத்தையுமே சத்து குறைபாடு ஆக்கிரமித்துள்ளதை அறியமுடிகின்றது. இங்கு குறைந்த ஆயுட்காலம் கொண்ட ஒரு சமூகமாக மலையக சமூகம் மாறி வருகின்றது. மந்த போசனம் பெரும் சவாலாக அதிகரித்துச செல்கின்றது. ஒரு பக்கம் வறுமை, இன்னொரு பக்கம் அபிவிருத்திக்கான அத்திவாரம் இன்மை போதிய சுகாதார நடைமுறைகளுக்கான வதிகள் இல்லாமையால் சுகாதார பழக்கவழக்கங்கள் முற்றாக கடைபிடிக்க முடியாத அவல நிலை.  

மது பாவனை, புகைத்தல், வெற்றிலைப்பாவனை இங்கு மிகை. சத்;தான உணவுக்கான அவசியம் பற்றிய விழிப்புணர்வு கிடையாது.  தோட்ட மக்களுக்கான சுகாதார சேவை வழங்கும்; நிகழ்ச்சி நிரல் தேசிய சுகாதார நெறிமுறைகளோடு இணைந்ததாக இல்லை. பாதுகாப்பு, கழிவு நீர் வசதிகள், சுத்தமான குடி நீர், தனித்தனி வீட்டு வசதிகள் இங்கு அவசரதேவையாக உள்ளன. தேர்ச்சி பெற்ற மருத்துவர் சேவை வழங்கப் படுவது முக்கியம். மலையகத்தில் போதைவஸ்த்து பாவனையும் அதிகரித்துச் செல்லும் அறிகுறியும் தெரிகின்றது. எனவே மக்களுக்கு தெளிவூட்டி விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது இன்றியமையாதது.  

 பெருந்தோட்டத் துறையின் சுகாதார மேம்பாடு மற்றும் மந்தபோசன நிலையிலிருந்து மீட்சி சம்பந்தமான தனியான செயல் திட்டம் உருவாக்கப்படுவதன் மூலம் மட்டுமே ஆரோக்கியமான விளைவுகளை எதிர்பார்க்க இயலும். இதில் வறுமைக்கான வடிகால் தேடும் வழி முறைகளும் உள்ளடக்கப்படுவதே உகந்தது.   இத்துடன் கடின உழைப்பின் காரணமாக தடிமன், இருமல், தோற்பட்டை வலி, முதுகெலும்பு பாதிப்பு, இரத்த அழுத்தம், இரும்பு சத்து குறைவு, இளைப்பு போன்ற பாதிப்புகளுக்கு தாய்மார் ஆளாகின்றனர். இதனால் தாயப்;பாலுட்டல் இங்கு முழுமையாக நடைபெறுவதில்லை. கடும் உழைப்பாளர்களாக இம்மக்கள் இருக்கின்றார்கள்.

எனினும் அதற்கேற்ற வருமானம் இ;ல்லை. இதனால் கர்ப்பக்காலத்திலும் பிரசவத்தின் பின்னரும் இவர்களுக்கு சத்தான உணவு கிடைப்பதில்லை. எனவே பிறக்கும் குழந்தைகள் மாதாந்த சராசரி வளர்ச்சி வீத தரவுகளில் பின் தங்கிய நிலையை அடைகின்றது.  

இன்றும் கூட தோட்ட மக்களில் அதிகமானோர் கழிவறை வசதிகள் இன்றி கஷ்டப்படுகின்றார்கள். வீட்டு முற்றத்திலிருக்கும் வடிகான்கள் உடைந்து பட்டு காணப்படுகின்றன. போதாக் குறைக்கு லயங்களைச் சுற்றி தேயிலை மலைகள் காடுகளாக மாறிக்கொண்டிருக்கின்றன. இதனால் சுகாதார மேம்பாட்டுக்கான வாய்ப்புகள் அற்றுப் போய்க்கொண்டிருக்கின்றன. 

சுத்தமான காற்றோ, குடிநீரோ கிடைப்பது அரிது. நெருக்கமான லயக்காம்பிராக்ளையொட்டி முன்பக்கமாகவோ பின்பக்கமாகவோ அதனைப் பெருப்பித்து கட்டுவதும் சமையல் போன்றத் தேவைகளுக்காக குடிசைக்காம்பிராக்களை அமைப்பதும் நடைபெறுவதால் மேலும் நெருக்கடி அதிகரிக்கின்றது. சுகாதாரத்துக்கும் பங்கம் ஏற்படுகின்றது.  

ஆய்வொன்றின்படி பெருந்தோட்ட மக்கள் வாழும் லயங்கள் மனித வாழ்வுக்க ஏற்புடையது அல்ல என்று நிறுவப்பட்டுள்ளது. சுற்றாடலும் மிக மோசமான பக்கவிளைவுகளை ஏற்படுத்த ஏதுவாகவே இருக்கின்றது.

மனிதர்களோடு ஆடு, மாடு, நாய், கோழி, பூனை போன்ற விலங்கினங்களும் நெருங்கி வாழும் சூழலில் சுகாதார நலன்கள் கேள்விக் குறியாகின்றன. சிறியவர்கள், பெரியவர்கள், ஆண்கள் பெண்க்;ள் பேதமின்றி சகலருமே சுகாதார பழக்க வழக்கங்களில் போதிய கரிசனை காட்டுவதாயில்லை.  

 பெருந்தோட்ட மக்களின் சுகாதார சேவை தேசிய சுகாதார சேவையோடு இணைக்கப்படாமையே இதற்கு அடிப்படை காரணம். இம்மக்களின் சுகாதார நலனைக் கவனிக்க தகுதிவாய்ந்த சுகாதார அதிகாரிகள் இல்லை. தோட்ட நலன்புரி உத்தியோகத்தர் என்னும் பதவியிலிருக்கும் ஆட்கள் சுகாதாரம் சம்பந்தப்பட்ட அநுபவசாலிகள் அல்ல.  

எனவே இவர்களால் முறையாபன சுகாதார சேவைகளை வழங்க முடியாது. பாதுகாப்பற்ற குடிநீர், கழிவு நீர் தேக்கம், இரசாயன பாவனை, முறையாக அகற்றப்படாத குப்பைக் கூலங்கள், ஒழுகி வழியும் கூரைகள என்பன இங்கு சுகாதார நலன்களுக்கு சவால்விடுக்கும் சங்கதிகளாகும். 

இவற்றுக்கெல்லாம் முக்கிய காரணமாக இருப்பது பெருந்தோட்ட மக்கள் இன்னும் பிறரில் தங்கி நிற்க்கும் மனோபாவமும் அதனை நீட்சி செய்யும் தோட்டக் கட்டமைப்பு முறமையுமேயாகும். ஏனெனில் எதற்கெடுத்தாலும் அதை தோட்டம் செய்யட்டும் என்று வாழ்ந்து பழகிவிட்;டார்கள். அத்துடன் கிராம மக்கள் நகரத்தில் வாழ்வோரது சுகாதார சேவைகள் கிரமமாக நடைபெற பிரதேச சபைகள் பொறுப்பேற்கின்றன. தவிர வாழ்விட சூழல் இங்கு விரிவாக அமைவதால் சன நெருக்கடி ஏற்படுவதில்லை. தவிர இங்கு வாழும் மக்களது சுகாதார சேவைகள் யாவும் தேசிய ரீதியில் ஒருங்கினைக்கப்படுவதால் போதிய கவனம் செலுத்தப்படும் நிலமை தோன்றியுள்ளது. எதிர்வரும் காலங்களில் பிரதேச சபைக்கூடான வரப்பிரசாதங்களை தோட்ட மக்களும் பெறும் வாய்ப்பு ஏற்படுவதால் அதனை பெற இம்மக்கள் தம்மை தயார்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. 

பல்வேறு காரணிகளால் பெருந்தோட்டங்கள் காடுகளாகி வருகின்றன. சிறுத்தைகளும் விஷஜந்துகளும் குளவி என்பன தொழிலாளர்களை அச்சுறுத்துவதோடு மரணத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன. இவைகளின் தொல்லைகளிலிருந்து மக்களை பாதுகாக்க தோட்ட நிர்வாகங்கள் அக்கறை காட்டுவது இல்லை. தற்போதைய நிலையில் தோட்ட மக்களின்; குடி நீர் வசதி, மலசலக்கூடம், குப்பைக்கூலங்கள் அகற்றல்,பாதையமைத்தல், பாதை செப்பனிடல் போன்றத் தேவைகளை தோட்டத் நிர்வாகங்கள் செய்யப்போவதில்லை. எனவே தமது தேவைகளை தாமே நிறைவேற்றிக் கொள்ள வேண்டியதொரு கட்டாயம் ஏற்பட்டு வருகின்றது. இதற்காக பிரதேச சபைகளின் சேவைகளைப் பெற வேண்டிய நிலை தோன்றியுள்ளது. உண்மையில் தோட்ட மக்களின் சுகாதார மேம்பாடு ஒரு நீண்ட கால வேலைத்திட்டமாகவே இருக்கப்போகின்றது. 

தற்போது தனித்தனி வீடுகள் என்ற கொள்கையின் கீழ் மலையகத்தின் ச கல வாழ்விடங்களும் கிராமங்களாக மாறுவதற்கு நீண்டகாலம் எடுக்கும். அதுவரை மக்களினது சுகாதார சேவைகள் கவனிக்கப்பட வேண்டுமாயின் தேசிய ரீதியிலான சுகாதார கட்டமைப்புக்குள் உள்வாங்கப்படுவது அவசியமானதொன்று. இதே நேரம் பிரதேச சபைகளுக்கூடான பயன் பாடுகள் பாரபட்சமின்றி பெருந்தோட்ட பகுதிகளுக்கும் கிடைக்கும் வகையில் சகல தடைகளையும் தகர்த்தெறிய வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.  

பன் பாலா

Comments