உயிரோடு இருப்பவரைக் கல்லறையில் தேடுவதேன்? | தினகரன் வாரமஞ்சரி

உயிரோடு இருப்பவரைக் கல்லறையில் தேடுவதேன்?

கல்லறை திறந்தது; காரிருள் மறைந்தது. கர்த்தர் இயேசு கன்ம வீரராய் உயிர்த்தெழுந்தார். சாவு வீழ்ந்தது; வாழ்வு வந்தது. மனுக்குலம் மகிழ்ச்சிப் பிரவாகத்தில் துள்ளிக் குதித்தது.

இயேசுவின் பாடுகள் மற்றும் மரணத்தோடு அவருடைய வாழ்வு முற்றுப்பெறவில்லை. அவர் உயிர்த்தார். இதன் மூலம் பாடுகள் மரணத்திற்குப் பின்னால் வாழ்வு, உயிர்ப்பு உண்டு என்பதை நிரூபித்தார்.

“மண்ணின்மீது மனிதனுக்காசை, மனிதன்மீது மண்ணுக்காசை, மண்தான் இறுதியில் ஜெயிக்கிறது” என்று பாடினார் கவிஞர் வைரமுத்து. மண் மனிதர்களை வெற்றிகொள்கிறது என்பது மனிதர்களைப் பொறுத்தவரை உண்மையாக இருக்கலாம். ஆனால் இயேசுவைப் பொறுத்தவரை அது உண்மையில்லை. கல்லறையால் இயேசுவைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

ஆயிரக்கணக்கான யூதர்களைக் கொன்ற ஹிட்லருடைய கல்லறை மூடியே கிடக்கிறது. உலகை வென்று வெற்றிக்கொடி நாட்டிய அலெக்சாண்டருடைய கல்லறையை யாரும் நினைத்துப் பார்ப்பதில்லை. வெற்றிக்குமேல் வெற்றியைக் குவித்த நெப்போலியனின் கல்லறை கேட்பாரற்றுக் கிடக்கிறது. ஆனால் இயேசுவின் கல்லறை  அது வரலாற்றுக் கல்லறை!
யெருசலேமில் இயேசு அடக்கம் செய்யப்பட்ட கல்லறை நுழைவாயிலில் “இவர் இங்கே இல்லை’ என்ற வார்த்தைகள் இன்றும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. இயேசுவின் காலியான கல்லறை புதிய நம்பிக்கையின் அடையாளமாகும். இருள் ஒருபோதும் ஒளியை வெற்றிகொள்ள முடியாது. தீமை ஒருபோதும் நன்மையை வெற்றிகொள்ள முடியாது. இயேசுவைச் சாவு தன் மடியில் வைத்திருக்க முடியவில்லை. சூரியனை திரைகொண்டு மூடமுடியுமா? இயேசு வெற்றி வீரராய் பெரும் சுடராய் உயிர்த்தெழுந்தார்.

“இயேசுவைக் கொன்றுவிட்டோம் அவனை மண் தின்றுவிட்டது” என்று கொக்கரித்தவர்களின் கனவு நனவாகவில்லை. சரித்திரம் படைக்கவந்த இயேசுவுக்கு சமாதி கட்டிவிட்டோம் என்று சந்தோஷித்தவர்களின் சந்தோஷம் நீடிக்கவில்லை. இயேவின் இறப்போடு எல்லாம் முடிந்துவிட்டது என்று நினைத்தவர்களுக்கு ஏமாற்றம்தான் மிச்சமானது.

“கோதுமை மணி மண்ணில் விழுந்து மடிந்தால் ஒழிய அது அப்படியே இருக்கும். மடிந்தால்தான் பலனளிக்கும்”  என்று கூறிய இயேசு தான் கூறிய இலக்கணத்திற்கு அவரே இலக்கியமானார். சரித்திர நாயகன் இயேசு விசித்திரமாய் உயிர்பெற்றெழுந்தார். சத்தியத்திற்கு சான்றுபகர வந்த இயேசு நித்தியத்திற்கும் வாழுகின்றவராய் உயிர்பெற்றெழுந்தார்.

சாதாரணமானவர்களுக்கு வாழ்வு சாவில் முடியலாம். ஆனால் மாவீரர்களுக்கு, இலட்சியவாதிகளுக்கு சாவிலும் வாழ்வு தொடர்கிறது. இலட்சியவாதிகளை அழிக்கலாம். ஆனால் அவர்களின் இலட்சியங்களை அழிக்கமுடியாது.

இயேசுவின் உயிர்ப்பு ஓர் வெற்றி விழா

கூட்டை உடைத்துக்கொண்டு குஞ்சுகள் வெளிவருவதுபோல, பாறையை உடைத்துக்கொண்டு இயேசு உயிர்த்தார். இயேசுவின் உயிர்ப்பு அவருடைய மானிடப்பிறப்பிற்குக் கிடைத்த வெற்றி. உண்மைக்குக் கிடைத்த வெற்றி. நீதிக்குக் கிடைத்த வெற்றி.
ஆம் இன்று உயிர்ப்பு விழா;  கல்லறை பிளந்த விழா; பூமி அதிர்ந்த விழா; பாவம் தோற்ற விழா; மீட்பு மலர்ந்த விழா. இயேசுவின் உயிர்ப்பு சாவின் சக்திகளுக்கு முடிவு கட்டியது. சாத்தானின் ஆதிக்கத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது.
“மரணமே உன் கூர் எங்கே? மரணமே உன் கொடுக்கு எங்கே? எனக் கேட்டவர் சாவுக்கு சாவு மணி அடித்தவராக உயிர்த்துவிட்டார்.

கிறிஸ்தவத்தின் அத்திவாரமாகவும் ஆணிவேராகவும் இருப்பது இயேசுவின் உயிர்ப்பே. இயேசுவின்   உயிர்ப்புத்தான் கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் அடிப்படை. கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் மையம். இதைத்தான் பவுலடியார், “கிறிஸ்து உயிருடன் எழுப்பப்படவில்லை என்றால் நாங்கள் பறைசாற்றிய நற்செய்தியும் நீங்கள் கொண்டிருந்த நம்பிக்கையும் பொருளற்றதாகிவிடும்” (1 கொரி. 15: 14) என்கிறார்.

“கோதுமை மணி மண்ணில் விழுந்து மடிந்தால் ஒழிய அப்படியே இருக்கும். மடிந்தால்தான் அது பலன் கொடுக்கும்” என்ற இயேசு கூறிய இலக்கணத்திற்கு அவரே இலக்கியமானார்.

இயேசு கல்லறைக்குள் புதைக்கப்படவில்லை. மாறாக விதைக்கப்பட்டார்!

இயேசுவின் அடக்கம் என்பது புதிய வாழ்வின் தொடக்கம்!

இயேசுவின் மரணம் என்பது  புதிய வாழ்வின் ஜெனனம்!

இயேசுவின் இவ்வுலக முடிவு என்பது மறுவுலக வாழ்வின் விடிவு!

உயிரோடு இருப்பவரைக் கல்லறையில் தேடுவதேன்?

“உயிரோடு இருப்பவரை ஏன் கல்லறையில் தேடுகிறீர்கள்?” என்று வானதூதர் பெண்களிடம் கேட்கின்றனர். கிறிஸ்தவம் உயிர்த்த கிறிஸ்துவின் கல்லறையைத் தாண்டி தொடர்ந்து வாழ்வது.

சாவு என்பது மனித வாழ்வில் தவிர்க்க முடியாத யதார்த்தம். பிறந்தவர் அனைவரும் ஒருநாள் இறக்கத்தான் வேண்டும். இதுதான் உலக நியதி. இந்த அடிப்படையான வாழ்வியல் உண்மையை நாம் அறிந்திருந்தாலும் தெரிந்திருந்தாலும் ஏனோ சாவைச் சந்திக்க நாம் பின்வாங்குகிறோம். மரணம் என்பது பொதுவாக நமக்கு அச்சமூட்டும் அனுபவமாகவே உள்ளது.

சிறையில் அடைக்கப்பட்ட தத்துவ ஞானி சோக்ரட்டிசிடம் அவரைத் தப்புவிக்க நண்பர்கள் கேட்டபோது, அவர், “வாழ்வை அன்பு செய்யாதவர்கள் வாழாதவர்களே!   அவர்களே சாவைச் சந்திக்க அச்சம் கொள்வர்” என்றார். யாருக்கு சாவை சந்திக்க அச்சம்? வாழ்வை உண்மையாக, நேர்மையாக, நிறைவாக வாழாதவர்களே சாவைச் சந்திக்க அச்சம் கொள்வர்.

இயேசுவின் பாடுகள் மற்றும் மரணத்தோடு அவருடைய வாழ்வு முற்றுப்பெறவில்;லை. அவர் உயிர்த்தார். இதன் மூலம் பாடுகள் மரணத்திற்குப் பின்னால் வாழ்வு, உயிர்ப்பு உண்டு என்பதை எண்பித்தார்.

நம்முடைய வாழ்வும் பாடுகள் நிறைந்த வாழ்வுதான்! நம்முடைய வாழ்வும் போராட்டம் நிறைந்த வாழ்வுதான். “ஒவ்வொரு பூக்களுமே சொல்கிறதே வாழ்வென்றால் போராடும் போர்க்களமே” என்பது எவ்வளவு உண்மை.

தாய் பிரசவ வேதனையை ஏற்க மறுத்தால் குழந்தை நலமாகப் பிறக்க முடியாது. நோயாளி மருத்தவரின் ஊசியை ஏற்க மறுத்தால் அவர் நலமடைய முடியாது. “பாடுகள் இன்றி பட்டம் இல்லை” என்பதில்தான் எவ்வளவு உண்மை இருக்கிறது.
நம்முடைய நாளாந்த வாழ்க்கைத் துன்பங்கள், துயரங்கள் மட்டில் நாம் நம்பிக்கை இழக்கக்கூடாது,  மனமுடைந்து போகக்கூடாது, விரக்தி அடையக்கூடாது. நமக்கும் வாழ்வு உண்டு, நமக்கும் உயிர்ப்பு உண்டு என்ற நம்பிக்கையை இயேசுவின் உயிர்ப்பு நமக்குத் தருகின்றது. “ஓவ்வொரு விடியலுமே சொல்கிறதே இரவென்றால் பகலொன்று வந்திடுமே!” ஆம் பாடுகளின் பின்னால் நமக்கும் வாழ்வு உண்டு, உயிர்ப்பு உண்டு. இயேசுவின் உயிர்ப்பு இந்த நம்பிக்கையை நமக்குத் தருகின்றது.
இயேசுவின் உயிர்ப்பை நிரூபிக்க காலியான கல்லறைய எத்தனை நாளைக்குக் காட்டுவது? கிறிஸ்தவர்கள் கிறிஸ்துவுக்கு சாட்சிபகரும் வாழ்வை வாழும்போதுதான் இயேசுவின் உயிர்ப்பு நிஜமாகும். கிறிஸ்தவர்களிடையே பகைமை, பிரிவினை ஏற்பட்டால் கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பு பொய்த்துப்போய்விடும். கிறிஸ்தவர்களின் வாழ்வுதான் கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பைச் சாட்சிப்படுத்தவேண்டும். “இதோ இயேசு இவனில் - இவளில் வாழ்கிறார்” என்று அடுத்திருப்பவர் எப்போது நம்மைப் பார்த்துச் சொல்கிறார்களோ அப்போதுதான் நாம் இயேசுவின் உயிர்ப்புக்கு நாம் சாட்சியாகின்றோம்.

அருட்திரு தமிழ்நேசன் அடிகளார்

Comments